طرح سوم

پرسه ها و پرسه ها ـ ۷

بالاخره با هر جان کندنی بود، بوطیقای فضای باشلار را تمام کردم. و از وقتی که آن را

خوانده ام کلی شاعر تر، خیال آگین تر، و رویایی تر شده ام. بیشتر خواب میبینم و خاطره های دور برایم خانه می سازند. و این است افسون بزرگان!

.... و من مانده ام و کلی یادداشت، که شاید... روزی... احتمالا...اگر....

....

هر کنجی در خانه، هر زاویه ای از آن، هر ذره ای از فضای انزوایی که مایلیم در آن پنهان شویم،

یا در آن فرو رویم، برای تخیل نمادی است از انزوا....گوشه کیهان را نفی می کند.

باشلار

   + محمد رضا شیرازی ; ۸:۱۸ ‎ب.ظ ; ۳٠ آذر ۱۳۸٥
    پيام هاي ديگران ()