طرح سوم

پرسه ها و پٌرسه ها-۳

یافتم. برای آنچه که می اندیشیدم، ارجایی عظیم یافتم. چه احساس زیبایی، وقتی درمی یابی که بزرگی همچون تو می اندیشد! این متن را شاید که هزار بار خواند، به لایه لایه اش گشوده شد، و لحظه ها اندیشید.

در تمدن ما، که روشنی یکسانی بر همه جا حاکم است، و نیروی برق را به سردابه ها برده، ما دیگر شمع به دست به سردابه نمی رویم. اما ناآگاهی نمی تواند شهری و متمدن شود. ناآگاه آنسان که به سردابه می رود شمعی به دست می گیرد.

                                                                                                               باشلار

پی نگاشت: دو گونه آدمها وقتی که می گویند یا می نویسند، نمی اندیشند. احمق ها و دیوانه گان. با یک تفاوت. احمق ها هرگز نیندیشیده اند، اما دیوانه گان پیشتر بسی بسیار اندیشیده اند. احمق ها حماقت خود را نیندیشیده می گویند، و دیوانه گان اندیشیده های خود را فی البداهه. 

                                                                                                            خودم

   + محمد رضا شیرازی ; ٤:۳٢ ‎ب.ظ ; ۱٠ آذر ۱۳۸٥
    پيام هاي ديگران ()