طرح سوم

هزار و یک تصویر، هزار و یک تصور - ۱

هزار و یک تصویر، هزار و یک تصور

با هزار و یک تصویر بر آنم تا از هزار و یک تصور سخن بگویم که حاصل مواجهه ی مستقیم من با آثارند، و نه تصاویر. در این میان، سودای بسط نوعی خوانش ویژه به سر دارم، متفاوت از آن چه معمولا  می خوانیم. بر آنم، تا آنجا که امکان و توان باشد، اتودهایی پدیدارشناختی ارائه دهم،  اگر چه همواره در آن وادی نباشند.

من تصور خود را به واسطه ی تصویرها و متن ها بیان میکنم، تا هر کس تصور خود را برسازد. بنابراین، هزار و یک تصور را من نمی سازم، ما با هم می سازیم، در درهم آمیزی تصورها.

مجموعه ی مسکونی ویسنهوف، اشتوتگارت

یک: این مجموعه را باید نمایشگاه بی بدیل معماری مسکونی مدرن دانست که در سال 1927 ساخته شد. در سال 1925 از 16 معمار 5 کشور اروپایی خواسته شد تا دیدگاه خود نسبت به زندگی مدرن را در طرح هایشان با نمایش بگذارند. هر معماری، آن گونه طرح داد و ساخت که می اندیشید. از این رو، این مجموعه عرصه ی نمایش طرح نو زندگی به زعم معماران مدرن بود. طرح کلی، که میس ون در روهه طراح آن بود، امکان می داد تا هر معماری به شیوه ی خود عمل کند. در نهایت 63 واحد مسکونی ساخته شد. بمباران 1944، 8 خانه را ویران کرد.

گذری در خیابان ها ، تنوع و تاویل های مختلف از خانه و سکونت را به رخ می کشد. اما آن چه حاکم است، نگاه متفاوت به سکونت  و خانه (Dwelling, wohnung) است، که باز سردمداری و قدرت لوکوربوزیه در میان آنها هویداست. در این جا، نه ار سقف های شیب دار خبری هست و نه از آرایش سنتی واحدها. همه چیز نو، مدرن و دیگرگونه است. صاف، تخت و ساده. آرایش و ترکیب بندی مدرن.

اگز چه در این جا با تاویل ها مواجهیم، اما تاویل ها کمابیش همخوان و هم آوایند. حال و هوایی کلی آن ها را همنوا کرده است. شاید سودای مدرن بودن، و البته "آن گونه" نبودن. در این جا روح غالب سمفونی مدرنیته است، آرایش بصر ـ محور سکونت، که بر دیگر حواس می چربد. نوعی متفاوت از آرایش تقابل های وجودی.

اما عناصر معماری، در این دیگر گونه گی، حضوری متفاوت دارند، که باید در یکایک بناها به شرح آن پرداخت.

 

   + محمد رضا شیرازی ; ۱:٥۸ ‎ب.ظ ; ٢٠ خرداد ۱۳۸٦
    پيام هاي ديگران ()