ضيافت نامه ۱

     

من از همه ی دوستانی که بزرگواری کرده و نظر دادند، و نیز دیگرانی که به نحوی پیگیر بوده اند سپاسگزارم.

بدون شک جمع بندی نظرات مختلف، که گاه حتی در تناقض با همدیگرند، بسیار مشکل و حتی نا ممکن است. آنچه که به نظر می رسد در این مرحله ی کار مهم ترین است، اصل تداوم کار است. من دراینجا یاد سخن حکیم ناصر خسرو می افتم که گفته:

تو پای به راه در نه و هیچ مپرس                  خود راه بگویدت که چون باید رفت

مغز این سخن نغز، شاید کلید میهمانی ما هم باشد. این که ما راه را آغاز کنیم و زیاد در قید مقدمات آن، مقررات آن، و چند و چون اش نباشیم.  چرا که خاصیت "راه" همان صفا و همدلی طول راه است، و هدف راه، نه مقصدی مشخص و قطعی، که "حال" طی آن است. بی شک هر چه این میهمانی پررونق تر و مداوم تر باشد، چگونگی اش هم مدام تغییر خواهد کرد، و روز به روز  رنگ و رویی بهتر خواهد یافت. پس شاید بهتر باشد که به آن همچون فرایندی نگاه کنیم که هر لحظه و آن قابل ترمیم، تصحیح و تکمیل است.

بنابراین، من با در نظر گرفتن پیام دوستان، کمی شکل و شمایل پیشنهادی قبلی را تغییر می دهم. هر گونه جمع بندی، مزایا و معایب خاص خود را دارد.  و بدیهی است که آن چه انجام می شود مطابق رای و نظر همه نخواهد بود.  اما از این امر گریزی نیست. امیدوارم که دوستان با مدارا و گذشت، از کاستی های آن بگذرند. 

میزبان: در مورد میزبانی کار، به ویژه میزبانی این وبلاگ، اگر چه نظرات مختلفی وجود داشت و حتی چند نفر از دوستان صراحتا مخالفت خود را با دلایلشان اعلام کردند، اما نظر به تعداد همراهان و این که شاید طول دادن این مورد در این مرحله چندان مناسب نباشد، بنابرین امیدوارم که این فرصت داده شود تا این طرح را ادامه دهیم و خود را به تعبیر فوق به "راه" بسپاریم تا این چند روز هم بگذرد.

زمان: اکثر دوستان نگران فاصله ی طولانی 45 روزه بودند. کوتاه کردن این فاصله و اجرای هر ماه یکبار، این نگرانی را برطرف می کند، و همان طور که اشاره کرده اند، شور و شوق را بیشترکرده و به تعداد میزبانان می افزاید. بنابراین این بار هم با اجازه همان یک ماهه برگزار کنیم تا ببینیم چه پیش می آید.

دعوت: من سعی خواهم کرد تا برای همه ی دوستان دعوت نامه بفرستم. می دانم که این کار به سختی عملی است، و با نهایت دقتی که خواهم کرد، بی شک امکان از قلم افتادن نام کسی هست. شاید با جا افتادن کار دیگر نیازی به این موضوع برای میزبانان بعدی نباشد. بنابراین باشد که کسی به دل نگیرد و همه خود را دعوت شده به شمار آورند. شاید مهم ترین ویژگی این میهمانی مجازی آن است که برای همه جا هست. پس دوستان و آشنایان خود را هم با خود بیاورید!

موضوع: درباره ی موضوع نظر جندانی دریافت نشد. البته که موضوع بسیار مهم است. اما اگر موضوع، تنها بهانه ی راه است، پس هر موضوعی می تواند این بهانه باشد.

بنابراین، پیشنهاد زمانی من این گونه خواهد بود: 

3 آذر: دعوت به میهمانی با اعلام موضوع

15 آذر: انتشار کارها

اواخر آذر: معرفی میزبان بعدی

/ 0 نظر / 12 بازدید