پرسه ها و پرسه ها ـ ۲۰ـ از نقد معماری تا نقد معمار

از نقد معماری تا نقد معمار

 

باید میان نقد معماری و نقد معمار تمایز قایل شد. آن چه در عرصه ی گفتمان معماری ارزشمند است و موجب بالندگی آن می شود، نقد معماری ـ آثار معمار، اعم از نوشته، پروژه و اثر ساخته شده ـ است، و نه نقد خود معمار، شخصیت فردی و اجتماعی او، و شرح حال شیوه ی کار اش. البته این تمایز را باید در همه ی عرصه های هنر قایل شد، چرا که اصولا آمیختن هنر ِ هنرمند با شخصیت اش، ما را به بی راهه می برد.

نقد معمار، اگر در حد نقد حال و احوال شخصی وی بماند، در بی مایگی برخوردهای شخصی و چه بسا ایدئولوژیک گرفتار می شود، اما نقد معماری ـ که البته بسی سخت تر از نقد معمار است ـ هم شیوه می خواهد، هم مطالعه ی عمیق، و هم تجربه، و این خصوصیات است که عمل نقد را منزلت می بخشد.

وظیفه ی منتقد معماری، اگر که نگاه غیر ایدئولوژیک داشته باشد، نه تجسس در حال و احوال معمار، که تحقیق در آثار اوست.

/ 2 نظر / 7 بازدید
هادی محمدنیا

البته! منم با شما موافقم. همان طور که آنتونیادس توی کتاب بوطیقا میگه انتقادها نباید شخصی باشه بلکه باید به ابعاد فکری و نظری معمار و کارش بپردازیم..... خسته نباشید.اگه دوست داشتین جواب..

م.میرغلامی

سلام البته اگر در مواردی زندگی شخصی معمار واقعیتهای عجیبی را در مورد کار حرفه ایش آشکار کند فکر می کنم این جدا سازی زیاد نمی تواند معتبر باشد. مثالش را به زودی در وبلاگم خواهم نوشت.