متن گردی ها ـ ۶

  

موقعیت معماری و بحث استقلال در آن موجب گردیده تا در حوزه ی معماری همواره دو گونه رشک و غبطه وجود داشته باشد، و معماران همواره خود را به یکی از این وجوه متمایل سازند: رشک علمی" و "رشک هنری". در مورد آیزنمن « حرکتی قابل توجه از رشک علمی که در نظریه های اولیه ی وی و تمایلش به زبانشناسی ساختاری هویداست، به سوی رشک هنری ِ دوران بعدی اش که طی آن نقد توجیهی وی به ادبیات و فلسفه گرایش می یابد وجود دارد. البته باید گفت که علیرغم این تغییرات سخت خط رابط نشانه شناختی ای هست که کل دوران کاری وی را به هم می پیوندد، و با ارجاعات فرامعمارانه اش که گاه مقولات علمی ای چون هندسه ی فرکتال است و گاه اهداف شالوده فکنانه ی آوانگاردیسم متاخر، در صدد توجیه و تفسیر آن است.»

کنت فرامپتون

/ 3 نظر / 7 بازدید

سلام معنی کلمه ((رشک)) را در این عبارت به درستی نمی فهمم. تعبیر عجیبیه! از چه کلمه ای ترجمه شده؟

شیرازی

اين کلمه را در برابر envy گذاشته ام. شاید حسادت یا غبطه هم بشود گفت. منظور نویسنده آن است که معماران همواره به دو گفتمان ِ علمی و هنری نگاهی حسرت آلود یا غبطه ناک داشته اند، و برای توجیه آثار و یا تبیین نگرش خود به آن روی آورده اند. وی این امر را در آثار چند تن از جمله آیزنمن بررسی کرده است.

کورش

جناب شيرازی منتظر پاسخ شما هستيم.